وانا ٩: ٢٥ رستان

Hallo! Wie geht's?

هالۆ! ڤی گێتس؟

سلاڤ! چاوانی؟ (نەفەرمی)

Danke, gut. Und Ihnen?

دانکە، گووت. ئوند ئینِن؟

سوپاس، باشم. و جەنابێ تە؟

Was ist das?

ڤاس ئیس داس؟

ئەڤە چیە؟

Wer ist das?

ڤێڕ ئیس داس؟

ئەڤە کیە؟

Ich heiße Anna.

ئیش هایسە ئانا.

ناڤێ من ئانایە.

Ich komme aus Deutschland.

ئیش کۆمە ئاوس دۆیچ - لاند.

ئەز ژ ئەلمانیا دهێم.

Ich wohne in Berlin.

ئیش ڤۆنە ئین بێرلین.

ئەز ل بەرلین دژیم.

Ich spreche Kurdisch.

ئیش شپغێشە کورديش.

ئەز ب کوردی دئاخڤم.

Ich lerne Deutsch.

ئیش لێرنە دۆیچ.

ئەز فێری ئەلمانی دبم.

Entschuldigung, wo ist der Bahnhof?

ئێنتشولدیگونگ، ڤۆ ئیس دێڕ بان - هۆف؟

ببورە، وێستگەها شەمەندەفرێ ل کیرێ یە؟

Ich habe eine Frage.

ئیش هابە ئاینە فغا - گە.

پرسیارەکا من هەیە.

Ich verstehe nicht.

ئیش فێر - شتێ - هه نیشت.

ئەز تێناگەهم.

Bitte sprechen Sie langsamer.

بیتە شپغێشِن زی لانگ - زا - مەر.

هیڤی دکەم هێدیتر باخڤە.

Was machen Sie?

ڤاس ما - خِن زی؟

تو چ کاری دکەی؟

Ich arbeite als Lehrer.

ئیش ئاربایتە ئالس لێ - غەر.

ئەز وەکی مامۆستا کار دکەم.

Das ist ein Haus.

داس ئیس ئاین هاوس.

ئەڤە خانى یەکە.

Ich sehe einen Mann.

ئیش زێ - هه ئاینِن مان.

ئەز زەلامەکێ دبینم.

Die Frau trinkt Kaffee.

دی فغاو تغینکت کا - فێ.

ئافرەت قەهوێ ڤەدخۆت.

Das Kind spielt.

داس کیند شپیلت.

زارۆک یارییان دکەت.

Wir gehen heute.

ڤیڕ گێ - هِن هۆیتە.

ئەم دێ ئەڤرۆ چین.

Wann kommen Sie?

ڤان کۆ - مِن زی؟

کەنگی هوین د هێن؟

Warum lernen Sie Deutsch?

ڤا - غوم لێر - نِن زی دۆیچ؟

بۆچی تو فێری ئەلمانی دبی؟

Ein Kaffee, bitte.

ئاین کا - فێ، بیتە.

قەهوه‌یەکێ، هیڤی دکەم.

Vielen Dank!

فیلِن دانک!

گەلەک سوپاس!